Sportcentrum De Sypel

Nu het buitenseizoen weer begint moest ik toch even mijn jaarlijkse “waarom doe ik dit eigenlijk” terugblik doen op dit zwembad als kind, tiener en inmiddels jongvolwassene.

Het water is hier in de zomer standaard nét iets te koud. Niet gewoon fris, maar echt dat soort koud waarbij je brein kort even zegt: *“dit is geen recreatie, dit is een noodsituatie.”* En toch ga je. Meestal via de glijbaan, omdat dat de enige legale manier is om jezelf vrijwillig te laten teleporteren naar spijt + euforie tegelijk. Eén seconde later lig je in chloor, ijskoud water en een groep kinderen die je voorbij racet alsof jij een obstakel bent in hun persoonlijke Olympische Spelen.

De buitendouches zijn pure sabotage. Er is altijd wel iemand die precies op het verkeerde moment die knop indrukt. Je staat net weer een beetje in je “ik ben een functionerend mens”-modus en BAM je ziel logt tijdelijk uit. Je lichaam doet daarna alsof het nooit iets met water te maken heeft gehad.

De “wildwaterbaan” (lees: snelle stroming + bubbelmomenten + chaos-energie) was vroeger geen attractie maar een sociale arena. Zodra die bubbels aangingen veranderde het in een soort Hunger Games, maar dan met nat haar en slipperverlies. Iedereen sprintte alsof de bubbelstoel een soort troon was en jij anders officieel je jeugd had verspild.

De zonnebrandmomenten vroeger waren ook bijzonder traumatisch op een rustige manier. Geen inspraak, geen democratie, gewoon stil staan terwijl iemand je insmeert alsof je wordt voorbereid op een NASA-missie. Daarna glimmen als een net ingevette oven en alsnog verbranden alsof SPF een suggestie was.

En dan de sociale mix rond het zwembad: mensen die liggen te zonnen en picknicken alsof ze figuranten zijn in een reclame voor “leven is mooi”, en een paar meter verder mensen die volleyballen alsof ze elk punt persoonlijk in hun levensverhaal opslaan. Alles door elkaar heen in één grote “niemand weet wat er gebeurt maar we doen alsof” sfeer.

Groep 8 was trouwens een apart psychologisch experiment. Ineens werd iedereen relatietherapeut zonder diploma. Er werden koppelingen gemaakt, uiterlijk werd “geanalyseerd”, en alles kreeg het niveau van een mini-realityshow zonder dat iemand ervoor had getekend. Achteraf: pure comedy. Toen: onnodig serieus drama met zwemkleding.

En ergens in diezelfde tijd probeerde je ook indruk te maken op de badmeester, alsof dat de eindbaas van je hele identiteit was. Nu je ouder bent is dat vooral een herinnering waarvan je denkt: *dit had niemand hoeven zien, inclusief ikzelf.*

De random momenten maken het helemaal af: een voetbal die je gezicht kiest als eindstation terwijl jij dacht dat je veilig dobberde in je eigen gedachten. Of eenden die het zwembad binnenkomen alsof ze even komen checken of het management nog wel functioneert.

En dan de peuterbad-glijbaan. Je weet dat je te oud bent. Iedereen weet dat je te oud bent. Maar toch ga je. Tot je teen besluit: “dit is mijn moment” en je direct herinnert dat volwassen zijn ook gewoon botten bevat.

Ook mooi: de transformatie van vroeger in een bikini rondlopen alsof je de hoofdpersoon bent van de zomer, naar nu strategisch proberen op te gaan in de omgeving alsof je sociale camouflage hebt aangezet.

En dan de friet na afloop. Half onder chloor, licht overprikkeld, moe alsof je drie levens hebt geleefd in één middag en die te dure friet smaakt dan ineens alsof je een overwinning hebt behaald op water, tijd en je eigen coördinatie.

Kortom: het is koud, chaotisch, licht gevaarlijk, sociaal verwarrend en soms gewoon een aanval op je zenuwstelsel, maar op de een of andere manier is dat precies waarom je elk jaar weer denkt: *oké, nog één keer dan.*

Beide kinderen hiernaartoe gaan voor op zwemles te volgen en het is een aanrader. Ze geven aandacht aan de kinderen en oefenen alle zwakke punten

Slechte zwemlessen hier , kinderen worden niet eens gecorrigeerd als ze verkeerd duiken, en ook bij andere oefeningen, de groepen zijn meestal te groot en te chaotisch, en ook heel onbeschofd personeel, als je een halfuur buiten aan het wachten bent op je kind en je rookt een sigaret komen er 2 zeer agressieve medewerkers naar buiten die meteen schreeuwen en dreigen, heel onprofessioneel hier bij dit zwembad allemaal !

Wij werden positief verrast door zwembad de Sypel.

Goedkope entree kosten en veel waar voor het geld. We konden binnen en buiten zwemmen. Er hangt een fijne sfeer en het badpersoneel houdt niet alleen toezicht op de veiligheid maar ook op het gedrag van de bezoekers.

Doordat het water op vele plekken niet al te diep is, kunnen grotere kinderen makkelijker zelfstandig van de glijbanen af en zich vermaken.

Enig puntje van kritiek zou zijn dat het kraampje eerder dicht ging dan aangegeven, waardoor we niet meer konden eten daar.

Wij moeten er een eindje voor rijden, maar komen zeker nog eens terug.

PS. Kijk ook eens naar zwemles bij een zwemvereniging, als je zwemles bij het zwembad zelf te duur vindt, iets wat ik bij meerdere reviews drijvers terug las. :)

Kom hier drie keer in de week. Speel zelf waterpolo bij de sypel en mijn dochter zit er op zwemles.

Vroeger had dit zwembad nog een recreatiebad, stroomversnelling, bubbelbaden en uiteraard een cafetaria. Maar na de verbouwing is hier niets meer van over. 2 glijbanen die op een muur eindigen, en niet doorlopen in het zwembad. Te hard glijden kan een pijnlijke gebeurtenis worden. Het recreatiebad is vervangen door een uitgebreid kleuter en peuter bad. De cafetaria is gereduceerd tot een raam, die de hele dag open staat. Waardoor het peuter/kleuter gedeelte constant in de frituurwalm zit. Verder een doelgroepenbad en een wedstrijdbad. Het warmste water is alsnog vrij koud, en het wedstrijdbad is aan de kleine kant. Geen zwembad meer voor het hele gezin. Ook om alleen baantjes te trekken, is het geen zwembad om te gaan zwemmen. Dan is het zwembad verdeeld in 3 stukken. Rustig tempo, snel tempo en borstcrawl. Maar daar word door de badmeesters geen toezicht op gehouden. Gevolg is dat iedereen door elkaar zwemt, tegen elkaar in. Omaatjes die liever een gesprek hebben dan zwemmen, drijven met de stroming mee in de snelle baan. Terwijl een ander borstcrawlt in de rustige baan.
Het gebouw van het zwembad heeft veel grote ramen, met genoeg inval van licht. Erg mooi, alleen vervelend dat er een fietspad en voetpad direct naast het zwembad lopen. Je word door allerlei mensen uitgebreid bekeken. Waaronder ook groepen (buitenlandse) jongeren.

Conclusie: Vermijd dit zwembad. Voor een fijnere zwemervaring ben je beter af bij zwembaden in de omgeving van Harderwijk.

Zwemlessen top, werknemer in de café vond ik twee keer toe onvriendelijk helaas.

Wij doen mee aan ouder en kind zwemmen bij de sypel. Sinds het nieuwe zwembad, is er een ander systeem wat betreft warme douches. Mijn dochter staat dus na afloop van de zwemles onder een koude douche, terwijl je wel bijna €6 per les betaald... echt schandalig!

Waren er met afzwemmen van onze kleindochter en was erg leuk hoe ze het deden. Dat er een vader of moeder met het kind mee mocht zwemmen